சகித்தவர்கள்...

20 Oct 2011

இடம்: உன் வீடு---> நேரம்:இன்றிரவு 8 மணி (பகுதி - 3)





பகுதி 1  மற்றும் 2 வாசித்தவர்கள் மட்டும் தொடரவும்...


மணி கணக்கிலிருந்த அவகாசம் நிமிட கணக்கிற்கு அழுத்தமாய் குறைக்கப்பட்டுவிட்டது...சத்யமூர்த்தி பித்து பிடித்தவராய் தெரிந்தார்...திடீரென அறுக்கும் சத்தமும் நின்றுவிட்டது...மெதுவாக நடந்து சென்று ஜன்னலைத் திறந்து பார்க்கலாம் என்று தன்னைத் தேற்றிக்கொண்டு நகரத் தொடங்கினார்..தடாரென ஏ.சி. வெளியே இழுக்கப்பட்டது...அப்போது தான் வெளிப்புறம் முழுமையாய் அறுக்கப்பட்டுவிட்டது என அவருக்கு புரிந்து அவரின் முகம் வெளுத்துப் போனது...நிராயுதபாணியாய் நின்ற அவர் 'இறந்துவிட்டோம்' என்ற முடிவிற்கே வந்துவிட்டார்...கடைசி முயற்சியாய் வாசல் கதவை திறந்து ஓடிவிடலாம் என முடிவு செய்து அவர் திரும்புவதற்குள் ஏ.சி முழுவதுமாய் வெளியே இழுத்துப்போடப்பட்டது..

சத்யமூர்த்தி தாமதிக்க விரும்பவில்லை..ஓட தொடங்கிவிட்டார்...அறையை விட்டு வெளியேறுவதற்குள் யாரோ உள்ளே குதித்து விட்ட சத்தத்தை அவரால் கேட்க முடிந்தது..திரும்பிகூட பார்க்காமல் வாசல் கதவை நோக்கி விரைந்தார்...தடதடவென ஓடி கீழே விழுந்து எழ தடுமாறிக் கொண்டிருந்தார்...
"சார்.சார்...நாதான்...வெயிட்.."குரலைக் கேட்டதும் அவருக்கு திரும்பி பார்க்க தைரியம் வந்துவிட்டது...

பார்த்ததும் சிரிப்பதா அழுவதா என்று தெரியவில்லை அவருக்கு.."சார்,நீங்க ஏன் சார் இப்ப...?ஐயோ..என்ன நடக்க போகுதுன்னு தெரிலையே.."வெள்ளை நிற டி-ஷர்ட்டில் வியர்த்துபோய் வந்து நிற்கும் திலீபன் இந்த கேள்வியை சத்யமூர்த்தியிடமிருந்து எதிர்பார்க்கவில்லை..அவர் பதற்றத்தில் இருப்பதைப் புரிந்துக்கொண்டு சிறிது மௌனமாய் இருந்தார் திலீபன்.."மொதல்ல இங்கிருந்து கெளம்புங்க சார்...உங்க உதவி எனக்கு வேணாம்..ப்ளீஸ்..கடவுளே..சார்...கெளம்புங்க சொன்னா கேளுங்க சார்..ஐயோ.."சத்யமூர்த்தி வாசல் கதவையும் கொள்ளை கதவையும் மாறி மாறி பார்த்துக்கொண்டே கெஞ்சினார்...

"சார்..ப்ளீஸ் ரிலாக்ஸ்..எதுக்காக இப்போ தேவ இல்லாம டென்ஷன் ஆகுறீங்க..?நா உள்ள வந்ததும் சந்தோஷ படுவீங்கன்னு எதிர்ப் பாத்தேன்...ஓகே..இட்ஸ் ஆப்வியஸ்.."என்று சொல்லிக்கொண்டே வீட்டின் உள்ளமைப்பை நோட்டமிட்டார்..

"சார் நா சாகபோறது உறுதி ஆய்டுச்சு..என் பொண்டாட்டி புள்ளையாவது பொழச்சுகிட்டும்...அதுக்காகதான் சொல்றேன்...தயவு செஞ்சு கெளம்புங்க சார்..."

"எனக்கு புரியல..என்ன சொல்றீங்க நீங்க...?"என்று திலீபன் கேட்டதும் சத்யமூர்த்தி மீண்டும் வந்த தொலைப்பேசி அழைப்பைப் பற்றி பதற்றத்துடன் விவரித்தார்..

"சார் ரெண்டாவது தடவ நா கால் பண்ணபோது நீங்க அட்டென்ட் பண்னாதப்போவே ஐ சஸ்பெக்டெட் திஸ்.."என்று சொல்லி அவரது மகன் மற்றும் மனைவியின் மொபைல் எண்களை வாங்கிக் கொண்டார்.."லெட் அஸ் சீ...அவங்க எங்க இருக்காங்கனு..."என்று சொல்லி எண்களை அழுத்த தொடங்கினார்..சத்யமூர்த்திக்கு பயம் கண்களையும் காதுகளையும் அடைத்தது..இருவரிடமும் பேசிவிட்டு திலீபன் சத்யமூர்த்தியிடம் திரும்பினார்,"தே ஆர் சேஃப்..அவங்கள நா பக்கத்துல இருக்ற போலீஸ் ஸ்டேஷன்க்கு போய்ட்டு எனக்கு மறுபடி கால் பண்ண சொல்லிர்கேன்..வி வில் வெயிட்.."என்றதும் சத்யமூர்த்தி கொஞ்சம் நிதானத்திற்கு திரும்பினார்..சிறிது நேரத்தில் மனைவியிடம் இருந்து அழைப்பும் வந்து அவரின் பாதுகாப்பான நிலை தெரிந்ததும் சத்யமூர்த்தி மேலும் கொஞ்சம் நிம்மதி அடைந்தார்.. 

"என்ன சார்..டென்ஷன் கொறஞ்சுதா..?மொதல்ல பயப்படறத ஸ்டாப் பண்ணுங்க ...உங்க பையன்கிட்ட இருந்தும் கால் வந்துரும்..அப்றமா நீங்க ரொம்ப ரிலாக்ஸ் ஆயடுவீங்க.."என்று சொன்னதும் சத்யமூர்த்தி  நீண்ட நேரத்திற்கு பிறகு சந்தோஷம் என்பதை கொஞ்சமாய் உணர்ந்தார்..அடுத்த அழைப்பும் வந்தது.."உங்க பையன்கிட்ட நீங்களே பேசுங்க.."என்று மொபைலை அவரிடம் கொடுத்தார் திலீபன்..சத்யமூர்த்தி ஆர்வமாய் அதை வாங்கி அழைப்பை ஏற்று காதில் வைத்தார்...

"டேய் திலீபா..அடிங்*****....பெரிய *******யா நீ? உனக்கு ஏன்டா தேவ இல்லாம இந்த பொழப்பு..."அதே குரல்...சத்யமூர்த்திக்கு மறுபடியும் வியர்க்க தவறவில்லை...

"ஹ...ஹ...ஹலோ..."

"ஹோ...சத்யமூர்த்தியா?? என்ன சார்...பொண்டாட்டி புள்ளையெல்லாம் சேஃப் ஆய்ட்டாங்கன்னு ரொம்ப ரிலாக்ஸா இருங்கீங்க போல..ஹ்ம்ம்..குட்..தனியா சாகக்கூடாதுன்னு ஜோடிக்கு அந்த லூசு பய திலீபனையும் சேத்துக்கிட்ட போல இருக்கு..ஆமாமா..எனக்கும் கொஞ்சம் அவன்கிட்ட கணக்கு இருக்கு..ஒரே கல்லுல ரெண்டு மாங்கா.."என்று சொல்லி வழக்கம் போல தொலைப்பேசி அறையப்பட்டது..

"என்ன சார்...ஒண்ணுமே பேசாம வெச்சுட்டு இருக்கீங்க..."சோஃபாவில் சிகரெட் புகைத்தபடி அமர்ந்து கேட்ட திலீபனிடம்..."இது...இது..அவனோட குரல் சார்..."என்று வார்த்தையை மென்று விழுங்கினார் சத்யமூர்த்தி..
"வாட்....? யு மீன் தட் இடியட்?"என்று கேட்கும் திலீபனைத் திசைத்திருப்பியது அடுத்த அழைப்பொலி.."ஹலோ..ஓகே..ஃபைன்..ஃபைன்...குட்.."என்று பேசிமுடித்துவிட்டு சத்யமூர்த்தியிடம்,"யுவர் சன் இஸ் சேஃப்"என்றார்...

"அதையும் அவனே சொல்லிட்டான் சார்..."

"ஹ்ம்ம்..ஹீ இஸ் ஃபாஸ்ட் ...எனக்கு அவன பாக்கணும்..ரொம்ப நாளாச்சு இந்த மாதிரி..
 இந்த மாதிரி ஒரு வேட்டையாடி..."  

"வேணாம் சார்...நாம இந்த எடத்தவிட்டு கெளம்பிடலாம்...என் பொண்டாட்டியும் புள்ளையும் பத்தரமா இருக்காங்க..நாம நம்மள அடுத்தது காப்பாத்திகிறத பாக்கறது நல்லதுன்னு நெனைக்குறேன்.."திலீபன் அருகில் இருக்கும் தைரியத்தில் சத்யமூர்த்தியால் தெளிவாய் பேசமுடிந்தது இப்போது ...

"சீ...ஐ கான்ட் கிவ் திஸ் அப்..வெளில போய்ட்டா,மே பீ,அவன் யாருன்னே தெரியாம போய்டும்...அவன் வரணும்..ஐ வான்ட் டு மீட் ஹிம்..எஸ்..ஐ ஹாவ் டு.."திலீபனின் வீராவேசம் சத்யமூர்த்திக்கு தேவையற்றதாக தோன்றியது..."சார் சொன்னா கேளுங்க..ப்ளீஸ்..கெளம்பிடலாம்"

"ஜஸ்ட் ஃபர்கெட் தட் ஆப்ஷன்...வி வில் வெயிட்..என் மேல நம்பிக்க இல்லையா உங்களுக்கு...?"

"ஐயோ அப்படிலாம் இல்ல சார்.."என்று தெளிவாய் பொய் சொன்னார் சத்யமூர்த்தி..

"குட்...செரி...யாரா இருக்கும்?எனி கெஸ்?"

"யாரையுமே குறிப்பிட்டு சொல்ல முடில சார்..பிசினஸ்ல எதிரிங்க இருக்காங்கதான்...ஆனா இந்தளவுக்கு கொலவெறி யாருக்கும் இருக்குமுன்னு தோனல..."



"சாரி டு ஆஸ்க் திஸ்..உங்க பையன் மேல ஏதும் உங்களுக்கு டவுட் இருக்கா சார்?பிகாஸ் அந்த யூஸ் பண்ணாத சிம்க்கு கால் வந்தது..உங்க வீட்டோட எல்லா பக்கமும் தெரிஞ்சுகிட்டு மெரற்றது..நா அவனுக்கு கால் பண்ணதும் கொஞ்ச நேரத்துல என்னோட மொபைலுக்கு மெரட்டல் வந்தது...இதெல்லாம் வெச்சு பாக்கும்போது......"என்று திலீபன் கேட்கும்போதே சத்யமூர்த்தி குறுக்கிட்டு ,"சேச்சே...அவன் சின்ன பையன் சார்..என்னோட பிசினஸ் உலக வாடைகூட தெரியாம அவன வளத்துருக்கேன்..அவனப்போய்..."என்று கடகடவென சொல்லிமுடித்தார்..

"ஏதாவது நம்பிக்க துரோகம்..ஏமாத்துனது,,,அப்டி இப்டின்னு ஏதும் இருக்கா?"

"அதெல்லாம் இல்லாம பிசினஸ் பண்ண முடியாது சார்..ஆனா அதுல்லாம் இதுக்கு காரணமா இருக்கும்னு யோசிக்கமுடில.."

"வேற என்னவா இருக்கும்?எனி ரிவென்ஜ்?"

"அப்டியும் இருக்க முடியாது சார்..எந்த காரியத்தையும் நா நேரா எறங்கி செய்ய மாட்டேன்..கூலிக்கு ஆள் வெச்சுதான் செய்வேன்..அப்பப்போ ஆம்னி'அரசு',தூத்துக்குடிலேந்து பாஸ்கருன்னு பசங்கள வெச்சுதான் செய்வேன்..நேரடியா எதுக்கும் நாதான் காரணம்னு யாருக்கும் தோணாது.."

"உங்கள பத்தி தெரிஞ்ச இந்த மாதிரி கூலி ஆளுங்களா இருக்கும்னு தோணுதா?"

"இல்ல சார்..அவனுங்க பணத்துக்காக கொல செய்றவனுங்க..ஆனா ஃபோன்ல பேசுனவனுக்கு பணம் தேவ படல..."

"பணத்துக்காக அந்த பசங்க உங்கள பத்தி யாருகிட்டயாவது சொல்லிர்கலாம்ல?மோரோவர் உங்களோட பிசினஸ் பார்ட்னர் ராமதுரையையும் ஃபோன்ல பேசுனவன்தான் லாரி வெச்சு மோதி கொன்னுருக்கான்..இது அப்டினா நீங்க ரெண்டு பேரும் சேந்து செஞ்ச ஏதோ ஒரு காரியத்துக்கு பதிலடி மாதிரி தெரியுதுல்ல"

"இருக்கலாம் சார்..ஆனா சொல்லிர்ந்தாலும் அது பிரெச்சனையா வரும்ன்னு தோனல...ஏன்னா பணக்காரனுக்கும் ஏழைக்கும் தான் பழிவாங்க தைரியம் இருக்கும்..மிடில் கிளாஸ்க்கு இருக்காது.. நானும் ராமனும் சேந்து செஞ்சது எங்களோட ஆடிட்டர் அசோகனையும் அவனோட ஒய்ஃபையும்தான்..."

"ஐ சீ..எத்தன வருஷத்துக்கு முன்னாடி அது?" 

நேரம் ஆக ஆக,வேகவேகமாய் பதில் சொல்லத்தொடங்கினார் சத்யமூர்த்தி.."நாலு வருஷத்துக்கு முன்னாடி சார்..கேஸ் ரெகார்ட் கூட அது சூசைட்ன்னுதான் இருக்கு..எங்க மேல யாருக்கும் சந்தேகமே வந்திருக்காது..அப்டி இருக்கும்போது யாரு பழிவாங்க போறா சார்?அதோட இல்லாம அசோகனுக்கு அண்ணன்,தம்பி,புள்ளகுட்டின்னு யாருமே கெடையாது..அப்பறம் வேற ஒரு பொம்பள விஷயத்துல ராமன் மாட்டிகிட்டான்..அப்ப நாதான் தலையிட்டு அவள மெரட்டி பிரெச்சனைய முடிச்சு வச்சேன்..இது ரெண்டுதான் நானும் ராமனும் சேந்து செஞ்சது..மத்தபடி தனிதனியா நாலஞ்சு பண்ணிர்கோம்..ஆனா எதுலையுமே என் மேலையோ..அவன் மேலையோ துளிக்கூட யாருக்கும் சந்தேகமே வந்திர்காது சார்..."

"தட்ஸ் ஃபைன்..அப்ப நீங்களும் சாதரணமான ஆளில்ல"என்று சொல்லி திலீபன் சிரிக்க சத்யமூர்த்தியும் ஒரு கடின புன்னகையை முகத்தில் வைத்துக்கொண்டார்..ஆம்னி'அரசு',தூத்துக்குடி பாஸ்கர்,இராமதுரை,சத்யமூர்த்தியின் பிசினஸ் எதிரிகள் என திலீபன் கேள்விக்குறிகளை சுளித்துக்கொண்டிருந்தார்...ஈடுபாடே இல்லாமல் நேரத்தைப் பார்த்துக்கொண்டே சத்யமூர்த்தி அவருக்கு பதிலளித்துக் கொண்டிருந்தார்..

"ஹ்ம்ம்..என்னாலயும் தெளிவா ஒரு முடிவுக்கு வர முடில..காம்ப்ளிகேட்டட்
நாட்ஸ்...லெட் அஸ் சீ...கூ தட் பாஸ்டர்ட் இஸ்..."என்று சொல்லிக்கொண்டிருக்கும்போது சத்யமூர்த்தியின் கண்கள் கடிகாரத்தை மொய்த்துக்கொண்டிருந்தது.."சார்..ரொம்ப டென்ஸ்டா இருக்கீங்க..வேணும்னா ஒய்ஃப்டயோ,பையன்டையோ ஃபோன் பண்ணி பேசுங்க..."திலீபன் அவரைத் தேற்றினார்..."நானும் அதான் சார் யோசிச்சேன்..கொஞ்சம் அவங்கக்கிட்ட பேசுனா மனசு நிம்மதியா இருக்கும்"என்றதும்,"ஷூர்...பேசுங்க...ஐ வில் ஜஸ்ட் பீ ஹியர்"என்று சொல்லி திலீபன் மீண்டும் புகைக்கத் தொடங்கினார்..காலையிலிருந்து இறந்துகிடந்த தொலைப்பேசிக்கு சத்யமூர்த்தி இணைப்பை சரிசெய்து உயிர்கொடுத்தார்..மனைவியிடமும் மகனிடமும் நடந்தது அனைத்தையும் கூறி தான் இப்போது பாதுகாப்பாய் இருப்பதாவும் பயம் கலந்த குரலில் உத்திரவாதம் கொடுத்துவிட்டு...நாற்காலியில் வந்து அமர்ந்து மீண்டும் கடிகாரத்தை வெறித்தார்...அதற்குள் திலீபன் ஆஷ் ட்ரேயை நிரப்பி வைத்திருந்தார்..

"சார்..மணி ஏழாய்டுச்சு...இன்னும் ஒரு மணி நேரம் தான் ...வயித்த கலக்குது சார்...பேசாம கெளம்பிடலாம்",என்று அவர் சொல்லிக்கொண்டிருக்க அதைப் பெரிதாய் பொருட்படுத்தாதவராய் திலீபன் மொபைலில் ஏதோ கேம் விளையாடிக் கொண்டிருந்தார்..

மீண்டும் தொலைப்பேசி அழைத்தது..இருவரும் ஒன்றாய் திரும்பி அதைப் பார்த்தனர்.."ரிலாக்ஸ்டா போய் பேசுங்க சார்.."என்று சத்யமூர்த்தியைத் தேற்றி அனுப்பினார் திலீபன்...  


"ஹ..ஹலோ..."பயத்தின் உச்சியில் சத்யமூர்த்தி..


"டேய்..வீணாபோனவனே உனக்காக இன்னும் ஒரு மணி நேரம் வெயிட் பண்றதெல்லாம் வேஸ்ட் ஃஆப் டைம்..சோ.."அதே குரல்...இம்முறை பின்னாலிருந்தும் கேட்க...சத்யமூர்த்தி திடுக்கிட்டு திரும்பி பார்த்தார்..


சோஃபாவில் சாய்ந்தபடி சிகரெட் புகையிடையே சிரித்துக்கொண்டே மொபைலைக் காதில் பொருத்தி இருந்தார் திலீபன்..அதைக் கண்டதும் சத்யமூர்த்தியின் கையிலிருந்து தொலைப்பேசி தானாக கீழே விழுந்தது..."நீயா?..."என்று சத்யமூர்த்தி தொடங்கும் முன்னே தன் துப்பாக்கியை எடுத்து அவரது நெற்றிப்பொட்டில் அலட்சியமாய் சுட்டார் திலீபன்..குண்டு மூளையைச் சிதைக்கும் முன்னரே சத்யமூர்த்தி பிணமாகிக்கிடந்தார்...
சோஃபாவில் சாய்ந்தபடியே,திலீபன் "பாய்ஸ்" என்றழைக்க..திடுதிடுவென ஜீன்ஸ்,டி-ஷர்டில் ஆறு ஆண்மகன்கள் வாசல் கொள்ளைபுரங்கள் வழியாக உள்ளே வந்து அவருக்கு சல்யுட் அடித்து விறைப்பாய் நின்றார்கள்..ஒரு மெல்லிய புன்னகையுடன் "மிஷன் சக்செஸ்" என்றார்..."குட் ஜாப்..அண்ட் இட் இஸ் எ குட் டீம் வொர்க்...அந்த வீடியோ ரெகார்டிங்க  எடுத்து இந்த நாயோட வாக்குமூலத்தத் தவிர எல்லாத்தையும் எரேஸ் பண்ணிடுங்க..தென் இந்த சினாரியோவ ஒரு டிஃபென்சிவ் என்கவுண்டர் மாதிரி ஃபிரேம் பண்ணிடுங்க..தட்ஸ் இட்.."என்று கையைத் தட்டிக்கொண்டு எழுந்தார்..


சில பெரும் முதலைகளுக்கான போலீஸ் விசாரணையும் தண்டனையும் இப்படிதான் நிகழ வேண்டியுள்ளது..தற்செயலாய் நிகழ்ந்த இராமதுரையின் சாலை விபத்தையும் இந்த விசாரணைக்கு பயனாக்கிக்கொண்டது திலீபனின் சாமர்த்தியம்..


சத்யமூர்த்தியின் பிணத்திற்கு அருகே வந்து,திலீபன் தனது ஷூ காலால் அவன் முகத்தை நிமிர்த்தி புகைந்தார்...இம்முறை மனதிற்குள்,......."மிடில் கிளாஸ்னா அவ்ளோ சாதரணமா போச்சு உனக்கு...சாவுடா.....என்னோட அக்காவும்,அசோகன் மாமாவும் செத்த அன்னிக்கே,***** உன்ன போட்ருக்கனும்,எனிவேஸ் பெட்டெர் லேட் தேன் நெவெர்.." 
சில என்கவுண்டர்களும் பழியுணர்ச்சி உடையவே.....முற்றும்....



4 comments:

ரெவெரி said...

கொஞ்சம் படித்த பின் தான் தொடர் என்று உணர்ந்தேன்...
நல்லாயிருந்தது....

மயிலன் said...

நன்றி தோழரே...இரத்த வாடையுடன் இதுவே என் முதல் குறுங்கதை...பாராட்டிற்கு மீண்டும் ஒருமுறை நன்றி...தொடர்ந்து பின்பற்றவும்...

Unknown said...

நல்லா ப்ளான் பண்ணியிருக்கீங்க... ஆனா ரெண்டாவது பகுதி படிக்கும் போது க்ளைமாக்ஸ யூகிக்க முடியுது...
எழுத்து நடை ரொம்ப நல்லாருக்குது.

சிகரம் பாரதி said...

Gd story. 1st visit from fb. My site: http://newsigaram.blogspot.com